Περάσματα

Δημοσιεύτηκε στις Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016

Ένα παιχνίδι προσομοίωσης με τη ζωή των προσφύγων στα πλαίσια του μαθήματος της Θεατρικής Αγωγής.

 

Οι Άλιεν, οι Βιλιτζέρμο, οι Μπράιαντ , οι Φοτοπούλις και πολλοί άλλοι πήραν το δρόμο της προσφυγιάς αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο.  Τα παιδιά αφού επέλεξαν τους ρόλους τους συζήτησαν τις οικογενειακές τους ιστορίες και μοιράστηκαν τα προσωπικά τους βιώματα. Πολιτικοί, θρησκευτικοί, κοινωνικοί λόγοι τους ανάγκασαν να ξεκινήσουν για μια νέα πατρίδα. Αρχιτέκτονες , δάσκαλοι, αγρότες, νέοι,  παιδιά και γέροντες , με διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις  ή καθημερινές συνήθειες αναγκάστηκαν να συνυπάρξουν, να συνεργαστούν για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Έφτιαξαν το δικό τους σακίδιο επιβίωσης, πήραν δύσκολες αποφάσεις, και ξεκίνησαν.  Κατάφεραν να επιβιώσουν από έναν βομβαρδισμό που ξεκίνησε κατά την αναχώρησή τους νε αρκετά όμως προβλήματα:, η μητέρα της μιας οικογένειας ταξίδεψε με σπασμένο χέρι, στην άλλη οικογένεια τρία μέλη της κούτσαιναν, στην τρίτη πολλά μέλη λόγω ψυχολογικού σοκ δεν μπορούσαν να μιλήσουν  και στην τελευταία ένα μέλος είχε σοβαρά τραυματιστεί χωρίς να μπορεί να βρει φαρμακευτική περίθαλψη. Έφτιαξαν το προσωρινό καταφύγιό τους, κάποιο  όμως έκτακτο, τυχαίο γεγονός τους ανάγκασε να πάρουν δύσκολες αποφάσεις.  Πέρασαν τα σύνορα παρουσιάστηκαν στις αρχές αντιμετωπίζοντας  προβλήματα επικοινωνίας κατάφεραν όμως να αντιμετωπίσουν τα πρακτικά τους προβλήματα και άρχισαν να ονειρεύονται μια ζωή διαφορετική μεν, αλλά ασφαλή…

 

Μαρτυρίες…

Είμαι ο Mike Kanelot. Όταν εγκατέλειπα τη χώρα μου ένιωθα μεγάλη λύπη. Όταν περάσαμε τη Μεσόγειο Θάλασσα με μια φουσκωτή βάρκα με κυρίευσε τρόμος. Δε σκεφτήκαμε ποτέ να γυρίσουμε πίσω γιατί νιώθουμε ασφάλεια. Τώρα βρισκόμαστε στην Αθήνα και προσπαθούμε να ξαναφτιάξουμε τη ζωή μας. Νιώθουμε ξεχωριστοί!

Eίμαι η Lina και είμαι 11 ετών.  Όταν εγκατέλειψα τα χώρα μου ένιωθα στενοχώρια και λύπη. Είναι δύσκολο να φεύγεις εξαιτίας του πολέμου. Η πιο δύσκολη στιγμή του ταξιδιού μου ήταν  όταν ο μεγαλύτερος αδελφός παρουσιάστηκε στον αστυνόμο για να ζητήσει τροφή και στέγη. Σκέφτηκα πολλές φορές να γυρίσω πίσω διότι μου έλειπε η χώρα μου. Τώρα βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη, η οικονομική μας κατάσταση είναι καλύτερη. Νιώθω ταυτόχρονα χαρά και λύπη.

Βόμβες παντού ! 2.jpgΒόμβες παντού ! 3.jpgΒόμβες παντού ! 5.jpgΒόμβες παντού! 1.jpgΒόμβες παντού! 4.jpgΠροσωρινό καταφύγιο.jpgΣτα σύνορα 1.jpgΣτα σύνορα 2.jpg